Zaman zaman eskicilerin, antikacıların olduğu yerlere gitmek, oralarda dolaşmak ilginç deneyimler kazandırır.
Zamanın tüm etkisini üzerinde taşıyan binlerce nesne, bu dükkanlarda yan yana, üst üste yerleştirilmiştir.
Kim bilir ne anılara, ne zamanlara tanıklık etmiştir buradaki nesneler.
Kimler dokunmuştur onlara?
İnsanlar yok olup giderken, bu nesneler anılarını içlerinde taşımaya devam ederler.
Sonra birileri gelip, hiç tanımadığı birilerinin anılarını satın alır.
İlginç bir duygudur “biriktirmek”…
Oyuncak biriktirmek ile başlar biriktirme serüveni.
Sonra çeşitlenir biriktirmeye konu olan şeyler.
Önceleri masumca ve eğlencelidir aslında bir şeyler biriktirmek.
Defterin arasına koyduğun çiçekleri,
Yolculuk, müze giriş, sinema, tiyatro, maç vs. biletlerini,
Arkadaşlarından gelen notları biriktirirsin…
Bazıları için sadece kendine ait olanı biriktirmek yeterlidir.
Bazıları ise, dünyanın tüm anılarını içinde saklayan nesneleri biriktirmek ister.
Her ikisi de “insanlık belleği” için çok değerlidir.
Ancak tüm bu biriktirmeler içinde bir tanesi vardır ki, o en değerlisidir.
En değerli olan “iyi insan” biriktirmektir.
İnsanı geliştiren de, onun daha iyi olmasını sağlayan da, işte bu iyi insan biriktirmeleridir.
Bu hem zor, hem de kolaydır…
Zordur; her insan iyidir, bazıları ise gerçekten iyidir. Gerçek iyileri bulmak zaman ve çaba ister.
Kolaydır; siz iyi bir insansanız, iyi insanlar da sizi bulur.
Çocuklara nesne biriktirmek yerine iyi insan biriktirmeyi öğretebilirsek, hem hayat daha hafif, hem de dünya daha güzel olacaktır.
Cemal Süreya’nın dediği gibi:
Güzel hayat isteyen, güzel insan biriktirsin…
Bir önceki yazı Yeniden Keşfetmek…
Diğer Yazılar
Leave A Reply